|
|
 |
 |
 |
 |
Prawo krajowe*
Ustawa o autostradach płatnych oraz o
Krajowym Funduszu Drogowym
Rozporządzenie w sprawie
znaków i sygnałów drogowych
Rozporządzenie w sprawie
warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia
Rozporządzenie w sprawie w
sprawie kierowania ruchem drogowym
Rozporządzenie w sprawie
postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego
Rozporządzenie w
sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów
*NOTA PRAWNA
Aktualizacja
publikowanych w naszym serwisie aktów prawnych następuje z opóźnieniem.
Aby ustalić aktualny stan prawny można skorzystać z serwisu na stronach
Sejmu RP
http://isap.sejm.gov.pl/search.jsp
Na stronie Sejmu
teksty ustaw dostępne są także w wersji ujednoliconej (z nanoszonymi na
bieżąco zmianami; natomiast nie dotyczy to rozporządzeń).
Promulgatory
Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego dostępne są także na stronie
Rządowego Centrum Legislacji
http://dokumenty.rcl.gov.pl/DziennikUstaw
Dz. U.
2004r. Nr 256, poz. 2571 z późn. zm.
USTAWA
z dnia
27 października 1994 r.
o
autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym
(tekst
wg stanu prawnego na dzień 2 września 2011r)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Ustawa
określa warunki przygotowania budowy, finansowania budowy, zasady
przeprowadzania postępowania przetargowego na budowę i eksploatację albo
wyłącznie eksploatację autostrad płatnych, zwanych dalej "autostradami",
zasady zawierania umów o budowę i eksploatację albo wyłącznie
eksploatację autostrad, a także organy właściwe w tych sprawach.
1a. Ustawa określa także zasady finansowania dróg krajowych, w tym
autostrad, ze środków Krajowego Funduszu Drogowego, zwanego dalej
"Funduszem", z wyłączeniem dróg krajowych w miastach na prawach powiatu,
finansowanych z budżetów tych miast.
2. Rada
Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, autostrady lub ich odcinki,
które będą budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane jako
płatne.
3. Na
zasadach określonych w ustawie mogą być budowane i eksploatowane albo
wyłącznie eksploatowane, jako płatne, drogi ekspresowe.
4. Rada
Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, drogi ekspresowe, które mogą
być budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane jako płatne.
5. Określenie autostrad i dróg ekspresowych w przepisach, o których mowa
w ust. 2 i 4, może nastąpić, jeżeli będzie możliwość korzystania z
innej, ogólnodostępnej drogi publicznej.
Art. 1a.
Autostrady i drogi ekspresowe określone w przepisach wydanych na
podstawie art. 1 ust. 2 i 4, mogą być budowane i eksploatowane albo
wyłącznie eksploatowane na zasadach określonych w ustawie z dnia 9
stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. Nr
19, poz. 101).
Art. 2. 1. Minister
właściwy do spraw transportu jest naczelnym organem administracji
państwowej właściwym w sprawach przygotowania budowy i eksploatacji
autostrad działającym przy pomocy Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i
Autostrad. Przepis ten nie narusza uprawnień ministra właściwego do
spraw architektury i budownictwa, określonych przepisami prawa
budowlanego.
2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
rozporządzenia, przepisy techniczno-budowlane dotyczące autostrad,
uwzględniając w szczególności warunki projektowania i budowy autostrad,
ich połączeń z innymi drogami, wyposażenia technicznego autostrad,
nośności i stateczności budowli ziemnych oraz konstrukcji nawierzchni
autostrad, bezpieczeństwa użytkowania, a także ochrony środowiska.
Art. 3. (uchylony).
Art. 4.
1. Przepisy rozdziałów 4 i 5 stosuje się odpowiednio do budowy autostrad
niepłatnych.
2. Uprawnienia, obowiązki i zadania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych
i Autostrad lub Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, o
których mowa w przepisach rozdziałów 4 i 5, stosuje się odpowiednio do
drogowych spółek specjalnego przeznaczenia, z tym że spółkom tym
przysługuje prawo nieodpłatnego użytkowania w stosunku do nieruchomości
nabytych w trybie przepisów rozdziału 5 lub przejętych od Generalnej
Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
Rozdział 2
(uchylony).
Rozdział 3
Rada
do Spraw Autostrad
Art. 17. 1. Organem
opiniodawczym ministra właściwego do spraw transportu jest Rada do Spraw
Autostrad, zwana dalej "Radą".
2. Członków Rady powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw
transportu.
3. Przewodniczącego Rady wybiera i odwołuje Rada spośród swoich
członków.
4. Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Rady, określi, w
drodze rozporządzenia, regulamin działania Rady do Spraw Autostrad, jej
organizację i tryb pracy oraz skład, zapewniając w jej składzie
uczestnictwo przedstawicieli zainteresowanych organów administracji
publicznej.
Art. 18. Do
zakresu działania Rady należy w szczególności opiniowanie:
1)
projektów wniosków o ustalenie lokalizacji;
2)
kryteriów oceny dokumentacji wstępnej i ofert w postępowaniu
przetargowym;
3)
wyników kwalifikacji wstępnej;
4)
(uchylony);
5)
projektu rozporządzenia w sprawie ustalania opłat za przejazdy
autostradami;
6)
planów ratowniczych oraz planów dotyczących infrastruktury mającej wpływ
na stan bezpieczeństwa ruchu drogowego;
7)
innych spraw dotyczących autostrad, na wniosek ministra właściwego do
spraw transportu.
Rozdział 4
Lokalizacja autostrad
Art. 19. (uchylony).
Art. 20. (uchylony).
Art. 21.
1. Decyzję
o ustaleniu lokalizacji autostrady, na wniosek Generalnego Dyrektora
Dróg Krajowych i Autostrad, wydaje wojewoda.
2. Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu
lokalizacji powinien zawierać:
1) mapę w skali 1:5.000, przedstawiającą istniejące uzbrojenie terenu,
proponowany przebieg autostrady, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla
obiektów budowlanych i ustanowienia stref ochronnych;
2) wymagane odrębnymi przepisami zezwolenia i stanowiska właściwych
organów.
3. O wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o
ustaleniu lokalizacji wojewoda zawiadamia w drodze obwieszczeń w
urzędach gmin i w prasie lokalnej.
Art. 22.
1. Decyzja
o ustaleniu lokalizacji autostrady powinna zawierać w szczególności:
1) wymagania dotyczące powiązania z innymi drogami publicznymi;
2) linie rozgraniczające teren;
3) warunki techniczne realizacji;
4) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków;
5) wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich.
2. Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu
lokalizacji autostrady wnioskodawcy oraz zawiadamia o jej wydaniu i
treści pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i w prasie
lokalnej.
Art. 23.
1. W
uzasadnionym przypadku, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych
i Autostrad, wojewoda może nadać decyzji o ustaleniu lokalizacji rygor
natychmiastowej wykonalności.
2. Odwołanie strony od decyzji o ustaleniu
lokalizacji powinno być rozpatrzone w terminie 14 dni, a skarga do sądu
administracyjnego w terminie dwóch miesięcy.
Art. 24. (uchylony).
Art. 25.
1. Przepisy
o zagospodarowaniu przestrzennym nie mają zastosowania w sprawach
określonych w niniejszym rozdziale.
2. Wojewoda wydaje pozwolenia na budowę
autostrady na zasadach i w trybie przepisów prawa budowlanego, z
zastrzeżeniem ust. 3, oraz doręcza je wnioskodawcy, a pozostałe strony
zawiadamia o jego wydaniu i treści w drodze obwieszczeń w urzędach gmin
i w prasie lokalnej.
3. Ilekroć w przepisach prawa budowlanego mowa
jest o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie
się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji autostrady.
Rozdział 5
Nabywanie nieruchomości pod autostrady
Art. 26.
1. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i
Autostrad nabywa, w drodze umowy, na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości
położone w pasie drogowym autostrady.
2. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i
Autostrad może nabywać na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości poza pasem
drogowym autostrady w celu dokonania ich zamiany na nieruchomości
położone w pasie drogowym autostrady.
Art. 27.
1. Nieruchomości
przeznaczone na pasy drogowe autostrad, stanowiące własność jednostek
samorządu terytorialnego, stają się, z mocy prawa, własnością Skarbu
Państwa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji dotycząca tych
nieruchomości stała się ostateczna.
2. Za nieruchomości, o których mowa w ust. 1,
jednostkom samorządu terytorialnego przysługuje odszkodowanie, ustalone
według zasad obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości.
3. Wojewoda,
w drodze decyzji, stwierdza nabycie nieruchomości przez Skarb Państwa
oraz ustala odszkodowanie.
4. (uchylony).
Art. 28. (uchylony).
Art. 29.
1. Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego
w odniesieniu do nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe autostrad
następuje na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad,
po bezskutecznym upływie terminu do zawarcia umowy, o której mowa w art.
26, wyznaczonego przez wojewodę na piśmie właścicielowi, użytkownikowi
wieczystemu lub osobie, której przysługuje inne prawo rzeczowe do
nieruchomości. Termin ten nie może być krótszy niż 2 miesiące od dnia
otrzymania przez właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której
przysługuje inne prawo rzeczowe do nieruchomości, pisemnej oferty
Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dotyczącej zawarcia
umowy.
2. W przypadku gdy nieruchomości przeznaczone
na pasy drogowe autostrad mają nieuregulowany stan prawny, wszczęcie
postępowania następuje na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i
Autostrad, bez konieczności zachowania warunków określonych w ust. 1.
Art. 30.
Postępowanie
wywłaszczeniowe wszczyna i decyzje w jego toku wydaje wojewoda.
Art. 31.
1. Po
wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego wojewoda, na wniosek
Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, udziela w
uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne
zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe autostrad.
2. Decyzji, o której mowa w ust. 1, może być
nadany rygor natychmiastowej wykonalności, z uwzględnieniem stanu
przygotowania inwestycji oraz możliwości zbioru ziemiopłodów.
3. Decyzja, o której mowa w ust. 1, uprawnia do
dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu przepisów
prawa budowlanego.
Art. 32.
1. Odszkodowanie
za wywłaszczoną nieruchomość powinno odpowiadać jej wartości rynkowej,
ustalonej według stanu na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji
autostrady.
2. Wartość nieruchomości określają rzeczoznawcy majątkowi, o których
mowa w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o
gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, z późn.
zm.1)).
3. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1,
podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według zasad obowiązujących w
razie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.
4. Odszkodowanie za wywłaszczone nieruchomości
jest wypłacane ze środków budżetu państwa, których dysponentem jest
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.
Art. 33.
1. Decyzja
o ustaleniu lokalizacji autostrady stanowi podstawę do wydania decyzji o
wygaśnięciu zarządu ustanowionego na nieruchomości przeznaczonej na pasy
drogowe autostrad, stanowiącej własność Skarbu Państwa, z wyjątkiem
przypadków, gdy trwały zarząd jest ustanowiony na rzecz Generalnej
Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Przepis art. 31 stosuje się
odpowiednio.
2. Jeżeli przeznaczona na pasy drogowe
autostrad nieruchomość stanowiąca własność Skarbu Państwa została
wydzierżawiona lub wynajęta, decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady
stanowi podstawę do wypowiedzenia umowy dzierżawy lub najmu ze skutkiem
natychmiastowym. Za straty poniesione na skutek rozwiązania umowy
przysługuje odszkodowanie wypłacane ze środków budżetu państwa, których
dysponentem jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.
3. Do rozwiązania użytkowania ustanowionego w
drodze decyzji lub umowy stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 i 2.
Art. 34.
1. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i
Autostrad otrzymuje, z mocy prawa, nieodpłatnie w trwały zarząd, od dnia
nabycia na rzecz Skarbu Państwa, nieruchomości przeznaczone na cele
budowy autostrad oraz nieruchomości, o których mowa w art. 26 ust. 2.
2. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i
Autostrad otrzymuje, z mocy prawa, nieodpłatnie w trwały zarząd
nieruchomości, o których mowa w art. 33, z dniem wygaśnięcia zarządu lub
rozwiązania umów dzierżawy lub najmu.
3. Ustanowienie trwałego zarządu, o którym mowa
w ust. 1 i 2, stwierdza wojewoda w drodze decyzji.
Art. 35. (uchylony).
Art. 36.
1. Do
gruntów rolnych i leśnych objętych decyzjami o ustaleniu lokalizacji
autostrady nie stosuje się przepisów o ochronie gruntów rolnych i
leśnych, z tym że określone w tych przepisach należności oraz
jednorazowe odszkodowania w razie dokonania przedwczesnego wyrębu
drzewostanu w odniesieniu do gruntów leśnych i zadrzewionych przeznacza
się na Fundusz Leśny w Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych - z tytułu
wyłączenia gruntów Skarbu Państwa, zarządzanych przez Państwowe
Gospodarstwo Leśne "Lasy Państwowe".
2. Należności oraz jednorazowe odszkodowania w
wysokości ustalonej przez organy właściwe w sprawach ochrony gruntów
leśnych Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przekazuje na
rachunek bankowy funduszu, o którym mowa w ust. 1, po nabyciu przez
Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wszystkich gruntów w
danym obrębie ewidencji gruntów, w terminie do dnia 30 czerwca każdego
roku.
Art. 37.
W sprawach nieuregulowanych w
niniejszym rozdziale stosuje się przepisy
ustawy,
o której mowa w art. 32 ust. 2.
Rozdział 5a
Opłaty za przejazd
Art. 37a.
1. Za przejazd autostradą są pobierane opłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 i
4.
2. Opłaty za przejazd autostradą pobiera spółka, która zawarła umowę o
budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, zwana
dalej "spółką", na warunkach określonych w umowie.
3. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może pobierać opłaty za
przejazd autostradą w okresie nieobjętym umową, o której mowa w ust. 2,
pod warunkiem przystosowania autostrady do poboru tych opłat.
4. Drogowa spółka specjalnego przeznaczenia może pobierać opłaty za
przejazd autostradą na warunkach określonych w umowie, o której mowa w
art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach
specjalnego przeznaczenia (Dz. U. Nr 23, poz. 136).
5. Opłatę za przejazd autostradą ustala się jako iloczyn liczby
kilometrów przejazdu i stawki opłaty za kilometr dla danej kategorii
pojazdu.
6. Ustala się następujące kategorie pojazdów w celu określenia stawek
opłat za przejazd autostradą:
1)
kategoria 1 - motocykle;
2)
kategoria 2 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej
nieprzekraczajacej 3,5 tony;
3)
kategoria 3 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej
powyżej 3,5 tony i poniżej 12 ton;
4)
kategoria 4 - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej co
najmniej 12 ton;
5)
kategoria 5 - autobusy.
Art. 37b. 1.
Opłaty za przejazd autostradą pobrane przez spółkę stanowią jej
przychód, z zastrzeżeniem ust. 2-4.
2. W
przypadku, w którym opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód
spółki, umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację
autostrady określi warunki i zakres podziału zysku pomiędzy spółką a
Funduszem.
3. W
przypadku finansowania budowy autostrady środkami z obligacji
przychodowych wyemitowanych przez spółkę, część przychodów z opłat za
przejazd autostradą określona w umowie o budowę i eksploatację albo
wyłącznie eksploatację autostrady stanowi przychód spółki przeznaczony
wyłącznie na pokrycie zobowiązań wobec obligatariuszy z tytułu tych
obligacji.
4.
Umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady
może stanowić, że opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód
Funduszu.
Art. 37c.
Opłaty za przejazd autostradą pobrane przez Generalnego Dyrektora Dróg
Krajowych i Autostrad stanowią przychód Funduszu, a opłaty pobrane przez
drogową spółkę specjalnego przeznaczenia mogą stanowić przychód tej
spółki, jeżeli umowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12
stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, tak
stanowi.
Art. 37d.
1. Stawki opłat, o których mowa w art. 37a ust. 2, warunki zmian tych
stawek oraz sposób ich wprowadzenia ustala umowa o budowę i eksploatację
albo wyłącznie eksploatację autostrady.
2. Stawki, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyższe niż stawki
obliczone zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 13ha ust. 5
ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r.
Nr 19, poz. 115, z późn. zm.).
3. Spółka ogłasza w prasie o zasięgu lokalnym i ogólnokrajowym oraz w
punktach poboru opłat informację o wysokości opłat za przejazd
autostradą lub ich zmianie, w terminie co najmniej czternastu dni przed
dniem rozpoczęcia pobierania tych opłat.
Art. 37e.
1. Stawki opłat, o których mowa w art. 37a ust. 3 i 4, za przejazd
kilometra autostradą, niezależnie od kategorii pojazdu, o której mowa w
art. 37a ust. 6, nie mogą być wyższe niż 2 zł oraz nie mogą przekroczyć
stawek opłat za przejazd obliczonych zgodnie z przepisami, wydanymi na
podstawie art. 13ha ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
publicznych.
2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
rozporządzenia, stawki opłat za przejazd autostradą, o których mowa w
art. 37a ust. 3 i 4 z uwzględnieniem ust. 1, mając na uwadze potrzeby
utrzymania i ochrony dróg istotnych dla rozwoju sieci drogowej.
3. Minister właściwy do spraw transportu w rozporządzeniu, o którym mowa
w ust. 2, może:
1)
zróżnicować stawki opłat za przejazd autostradą ze względu na liczbę
osi, emisję spalin pojazdu samochodowego, porę dnia, kategorię dnia i
porę roku, mając na uwadze zapewnienie potrzeb ochrony środowiska,
płynności ruchu, ochronę dróg publicznych, optymalizację wykorzystania
infrastruktury transportu lądowego, a także propagowanie bezpieczeństwa
ruchu drogowego;
2)
wprowadzić stawki abonamentowe dla niektórych użytkowników autostrady w
wysokości nie mniejszej niż 87 % stawki opłaty za przejazd autostradą, z
zachowaniem zasady przejrzystości i niedyskryminacji.
Art. 37f.
(uchylony).
Art. 37g.
Od opłat za przejazd autostradą są zwolnione pojazdy uprzywilejowane
wykonujące zadania określone w art. 53 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia
20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108,
poz. 908, z późn. zm.).
Art. 37ga.
Zasady poboru opłat w systemie elektronicznym określają przepisy ustawy
z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
Rozdział 5b
Opłata paliwowa
Art. 37h. 1.
Wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, z wyłączeniem
biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.
o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz
z 2007 r. Nr 35, poz. 217), stanowiących samoistne paliwa,
wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z
dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, podlega opłacie,
zwanej dalej "opłatą paliwową".
2. Przez
wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których
mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem
akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.
3.
Paliwami silnikowymi lub gazem, o których mowa w ust. 1, są następujące
produkty:
1)
benzyny silnikowe o kodach: CN 2710 11 45 i CN 2710 11 49;
2)
oleje napędowe o kodzie CN 2710 19 41;
3)
gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe oraz gazowe
węglowodory alifatyczne skroplone i w stanie gazowym, przeznaczone do
napędu pojazdów samochodowych, o kodach: CN 2711 i CN 2901;
4)
wyroby inne niż określone w pkt 1-3, przeznaczone do użycia, oferowane
na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych, z wyłączeniem
stanowiących samoistne paliwa biokomponentów w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach
ciekłych bez względu na kod CN.
Art. 37i.
Opłata paliwowa stanowi przychód Krajowego Funduszu Drogowego i Funduszu
Kolejowego, o którym mowa w ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu
Kolejowym (Dz. U. z 2006 r. Nr 12, poz. 61), z tym że kwota stanowiąca
80 % opłaty paliwowej stanowi przychód Krajowego Funduszu Drogowego, a
kwota stanowiąca 20 % tej opłaty - przychód Funduszu Kolejowego, z
zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2. W
2009 r. przychód Funduszu Kolejowego stanowi kwota, o której mowa w ust.
1, powiększona o kwotę 200 mln zł, o którą pomniejsza się przychód z
opłaty paliwowej Krajowego Funduszu Drogowego w danym roku. Kwota ta
zostanie przekazana przez Bank Gospodarstwa Krajowego z bieżących
wpływów z opłaty paliwowej na rachunek Funduszu Kolejowego do dnia 15
grudnia 2009 r.
3. W
latach 2010-2015 przychód Funduszu Kolejowego stanowi kwota, o której
mowa w ust. 1, powiększona corocznie o kwotę 100 mln zł, o którą
pomniejsza się przychód z opłaty paliwowej Krajowego Funduszu Drogowego
w danym roku.
4. Sposób i terminy przekazania kwoty 200 mln zł, o której mowa w ust.
2, oraz kwoty 100 mln zł, o której mowa w ust. 3, zostaną określone w
umowie, o której mowa w art. 12 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o
Funduszu Kolejowym.
Art. 37j. 1. Obowiązek
zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa
w art. 37h, ciąży na:
1)
producencie paliw silnikowych lub gazu albo
2)
importerze paliw silnikowych lub gazu, albo
3)
podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu
przepisów o podatku akcyzowym paliw silnikowych lub gazu, albo
4)
innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym
obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw
silnikowych lub gazu.
2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, są zwolnione z obowiązku
uiszczania opłaty paliwowej, gdy to wynika z umów międzynarodowych
dotyczących międzynarodowego transportu drogowego.
3. Minister właściwy do spraw transportu ogłosi, w drodze obwieszczenia,
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wykaz
umów, o których mowa w ust. 2.
Art. 37k. 1.
Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania
zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz
gazu, o których mowa w art. 37h.
2. W
przypadku poddania danej ilości paliwa silnikowego, od której zapłacono
opłatę paliwową, dalszym procesom, w wyniku których nastąpiło
zwiększenie ilości tego paliwa, opłacie paliwowej podlega uzyskana
nadwyżka tego paliwa.
Art. 37l. 1. Podstawą
obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub
gazu, o których mowa w art. 37h, od jakich podmioty, o których mowa w
art. 37j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy.
2. Opłata paliwowa nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem
akcyzowym z tytułu importu wyrobów akcyzowych.
Art. 37m.
1. Stawka opłaty paliwowej wynosi:
1)
92,87 zł za 1.000 l benzyn silnikowych, o których mowa w art. 37h
ust. 3 pkt 1;
2)
233,99 zł za 1.000 l olejów napędowych, o których mowa w art. 37h
ust. 3 pkt 2;
3)
119,82 zł za 1.000 kg gazów i innych wyrobów, o których mowa w art.
37h ust. 3 pkt 3 i 4.
2. Stawki opłaty paliwowej, o których mowa w ust. 1, ulegają
podwyższeniu na następny rok w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi
wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech
kwartałów roku, w którym stawki ulegają zmianie, w stosunku do
analogicznego okresu roku poprzedniego.
3. Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 2, ustala się na podstawie
komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonego w
Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w
terminie 15 dni po upływie trzeciego kwartału, każdego roku.
4. Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze
obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor
Polski", stawki opłaty paliwowej obliczone z uwzględnieniem zasady, o
której mowa w ust. 2, zaokrąglając je w górę do pełnych groszy.
Art. 37n. 1. Organami
właściwymi w sprawie opłaty paliwowej są naczelnicy urzędów celnych oraz
dyrektorzy izb celnych.
2. Organami właściwymi miejscowo w sprawach opłaty paliwowej są
odpowiednio:
1)
naczelnik urzędu celnego właściwy miejscowo w sprawach podatku
akcyzowego oraz dyrektor izby celnej właściwy dla naczelnika tego urzędu
- w przypadkach, o których mowa w art. 37j ust. 1 pkt 1, 3 i 4;
2)
naczelnik urzędu celnego właściwy ze względu na miejsce powstania długu
celnego oraz dyrektor izby celnej właściwy dla naczelnika tego urzędu -
w przypadku, o którym mowa w art. 37j ust. 1 pkt 2.
Art. 37o. 1. Podmioty,
o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane składać informację o
opłacie paliwowej właściwemu naczelnikowi urzędu celnego oraz obliczać i
wpłacać opłatę paliwową w terminie:
1) do
25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek
zapłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 37j ust. 1 pkt 1, 3 i 4,
2)
określonym dla należności celnych - w przypadku, o którym mowa w art.
37j ust. 1 pkt 2
- na
wyodrębniony rachunek bankowy izby celnej, którą kieruje dyrektor
właściwy dla naczelnika tego urzędu celnego.
2. W
razie powstania nadpłaty w opłacie paliwowej Bank Gospodarstwa Krajowego
dokonuje zwrotu tej nadpłaty ze środków należnych Krajowemu Funduszowi
Drogowemu i Funduszowi Kolejowemu.
3. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej przedawnia się z upływem 5 lat,
licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zapłata powinna nastąpić.
4. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
rozporządzenia, wzór informacji w sprawie opłaty paliwowej, o której
mowa w ust. 1, mając na uwadze zapewnienie jednolitości informacji
składanych przez podmioty, o których mowa w art. 37j, oraz zapewnienie
możliwości kontroli wysokości dokonywanych wpłat.
Art. 37p.
1. Dyrektor izby celnej, o którym mowa w art. 37o ust. 1, przekazuje
kwoty pobranej opłaty paliwowej na wyodrębniony rachunek w Banku
Gospodarstwa Krajowego, w terminie 14 dni od dnia jej pobrania.
2. Bank
Gospodarstwa Krajowego przekazuje środki, o których mowa w ust. 1, w
terminie 7 dni od dnia wpływu na rachunek w Banku Gospodarstwa
Krajowego, w wysokości określonej w art. 37i, na rachunek Krajowego
Funduszu Drogowego oraz na rachunek Funduszu Kolejowego, chyba że
zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 37o ust. 2.
Art. 37q. Do
opłaty paliwowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29
sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn.
zm.2)), z zastrzeżeniem art. 37o ust. 3.
Rozdział 6
Krajowy Fundusz Drogowy
Art. 38. 1. Budowę
autostrad, z zastrzeżeniem ust. 2, finansuje się:
1) ze
środków własnych spółek oraz uzyskanych przez nie kredytów bankowych i
pożyczek, a także ze środków pochodzących z emisji obligacji, w tym
obligacji przychodowych;
2) ze
środków pochodzących z budżetu państwa ustalanych corocznie w ustawie
budżetowej;
3) ze
środków Funduszu;
4) z
innych źródeł.
2. W
przypadku gdy przewiduje się zawarcie umowy wyłącznie na eksploatację
autostrady lub jej odcinka, budowę tej autostrady lub jej odcinka
finansuje się na zasadach dotyczących finansowania i budowy dróg
publicznych określonych w odrębnych przepisach oraz ze środków Funduszu.
3. Spółce mogą być udzielone przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia
zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i
gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne
(Dz. U. z 2003 r. Nr 174, poz. 1689 oraz z 2004 r. Nr 123, poz. 1291 i
Nr 145, poz. 1537).
Art. 39. W
Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Fundusz.
Art. 39a. Fundusz:
1)
gromadzi środki finansowe na budowę i przebudowę dróg krajowych;
1a)
gromadzi środki finansowe na przygotowanie, wdrożenie, budowę lub
eksploatację systemu elektronicznego poboru opłat elektronicznych, o
którym mowa w art. 13i ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
publicznych;
2)
finansuje realizację zadań, o których mowa w pkt 1 i 1a;
3)
(uchylony).
Art. 39b.
1. Środki Funduszu pochodzą z:
1)
opłaty paliwowej, w wysokości określonej w art. 37i;
2)
odsetek z tytułu oprocentowania środków Funduszu oraz odsetek od lokat
okresowo wolnych środków Funduszu w bankach;
3)
przychodów ze sprzedaży akcji i udziałów w spółkach, przekazanych
ministrowi właściwemu do spraw transportu przez Skarb Państwa, w celu
zasilenia Funduszu;
4)
przychodów z akcji i udziałów, o których mowa w pkt 3;
5)
środków pochodzących z opłat za przejazdy autostradą, pobieranych przez
Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad;
5a)
środków pochodzących z opłat za przejazdy autostradą, pobieranych przez
drogową spółkę specjalnego przeznaczenia, jeżeli umowa, o której mowa w
art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach
specjalnego przeznaczenia, nie stanowi inaczej;
5b)
środków pochodzących z opłat za przejazd autostradą, pobieranych przez
spółkę, jeżeli umowa, o której mowa w art. 37b ust. 4, tak stanowi;
5c)
środków pochodzących z opłat elektronicznych, o których mowa w ustawie z
dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
6)
płatności dokonywanych przez spółki, zgodnie z warunkami umowy o budowę
i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, w tym
przewidzianych na rzecz Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i
Autostrad;
7)
wpływów uzyskanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i
Autostrad z tytułu odpłatnego udostępniania nieruchomości nabytych na
cele budowy dróg;
8)
środków pochodzących ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi;
9)
wpływów z opłat za specyfikacje warunków kwalifikacji wstępnej, o
których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 2, oraz opłat za informacje o
warunkach przetargu, o których mowa w art. 48 ust. 2;
10)
środków z kredytów lub pożyczek zaciągniętych na rzecz Funduszu przez
Bank Gospodarstwa Krajowego;
11)
wpływów z obligacji emitowanych na rzecz Funduszu przez Bank
Gospodarstwa Krajowego;
11a) inwestycji środków Funduszu w jednostki uczestnictwa funduszy rynku
pieniężnego, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o
funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546);
11b)
innych wpływów z opłat i kar określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985
r. o drogach publicznych oraz wpływów z opłat określonych w ustawie z
dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125,
poz. 874, Nr 176, poz. 1238 i Nr 192, poz. 1381), z zastrzeżeniem ust.
3;
11c)
dotacji z budżetu państwa;
11d)
pożyczek z budżetu państwa;
12)
darowizn i zapisów;
13)
wpływów z innych środków publicznych;
14)
wpływów z innych tytułów.
2. Wpływy z opłat i kar, o których mowa w ust. 1 pkt 11b, Bank
Gospodarstwa Krajowego wyodrębnia w ramach środków finansowych
gromadzonych na Funduszu.
3.
Wpływy z opłat, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21
marca 1985 r. o drogach publicznych, mogą stanowić przychód drogowej
spółki specjalnego przeznaczenia na mocy umowy, o której mowa w art. 6
ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach
specjalnego przeznaczenia, jeżeli umowa tak stanowi.
Art. 39c. 1.
W celu zasilenia Funduszu minister właściwy do spraw Skarbu Państwa
może, w imieniu Skarbu Państwa, na wniosek ministra właściwego do spraw
transportu, przekazać nieodpłatnie temu ministrowi akcje i udziały w
spółkach, stanowiące własność Skarbu Państwa, z uwzględnieniem zakresu
dofinansowania ze środków Funduszu przewidzianego w planie finansowym
Funduszu, o którym mowa w art. 39n ust. 1, oraz wartości tych akcji i
udziałów.
2. Akcje
i udziały Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do
spraw Skarbu Państwa zbywa, na wniosek ministra właściwego do spraw
transportu, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw finansów
publicznych.
3. Do
przekazania akcji i udziałów, o których mowa w ust. 1, oraz do ich
zbywania nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o
komercjalizacji i prywatyzacji (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z
późn. zm.3)) oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia
1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi
Państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm.4)).
Art. 39d. 1.
Bank Gospodarstwa Krajowego może zaciągnąć kredyty, pożyczki lub może
emitować obligacje w kraju i za granicą, na rzecz Funduszu i z
przeznaczeniem na finansowanie inwestycji realizowanych w ramach
programów wieloletnich ustanawianych przez Radę Ministrów zgodnie z
przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
(Dz. U. Nr 157, poz. 1240) oraz inwestycji realizowanych z udziałem
środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy, a także
zadań wynikających z planu finansowego Funduszu.
2. Na
realizację inwestycji oraz zadań, o których mowa w ust. 1, za
zobowiązania Banku Gospodarstwa Krajowego z tytułu zaciągniętych
kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji mogą być udzielane
przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia, zgodnie z przepisami ustawy
z dnia 8 maja 1997 r. o poręczaniach i gwarancjach udzielanych przez
Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2003 r. Nr 174, poz.
1689, z późn. zm.), z tym że wymogu, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2
tej ustawy w zakresie, w jakim wymaga się, aby środki przeznaczone na
spłatę kredytu pochodziły ze źródeł innych niż budżet państwa, nie
stosuje się.
3. Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 2, są zwolnione z opłat
prowizyjnych.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności
zmierzające do odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umowy
poręczenia lub gwarancji zawartej pod warunkiem przeznaczenia kredytu,
pożyczki lub środków pochodzących z emisji obligacji na realizację
inwestycji, o których mowa w ust. 1, na zasadach określonych przepisami
ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych
przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, z wyłączeniem art. 43
tej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 5.
5. Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu
udzielonego poręczenia lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów,
na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może
umorzyć wierzytelność w całości lub części.
Art. 39e. 1. Okresowo
wolne środki Funduszu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, Bank Gospodarstwa
Krajowego może lokować:
1) w
innych bankach;
2) w
papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa;
3) w
papiery wartościowe emitowane przez Narodowy Bank Polski.
2. Suma
lokat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w jednym banku lub grupie banków
powiązanych ze sobą kapitałowo lub organizacyjnie, nie może przekroczyć
25 % okresowo wolnych środków Funduszu.
3.
(uchylony).
Art. 39f. 1. Środki
Funduszu mogą być przeznaczone na:
1)
finansowanie budowy i przebudowy dróg krajowych, realizowanych przez
Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad;
2)
płatności na rzecz spółek z tytułu realizacji przez nie obowiązków
wynikających z umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację
autostrady, obejmujące w szczególności:
a)
zwrot kosztów ponoszonych z tytułu zachowania nieprzerwanej dostępności
autostrady, jej utrzymania i przejezdności,
b)
zmienne kwoty uzależnione od spełnienia przez spółkę wymogów określonych
w umowie o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady,
c)
dopłaty udzielane spółkom na pokrycie całości lub części niedoborów
bieżących przychodów z tytułu eksploatacji autostrady, w celu
zapewnienia płynności wydatków związanych z bieżącą obsługą i spłatą
kredytów lub pożyczek bądź obligacji wyemitowanych w związku z budową
autostrady;
3)
finansowanie przedsięwzięć drogowych powierzonych drogowej spółce
specjalnego przeznaczenia;
4)
finansowanie kosztów utworzenia drogowej spółki specjalnego
przeznaczenia, w tym środków na pokrycie kapitału zakładowego i kosztów
podjęcia działalności spółki, finansowanie kosztów podwyższenia kapitału
zakładowego drogowej spółki specjalnego przeznaczenia oraz wypłatę
wynagrodzenia dla tej spółki;
5)
przygotowanie, wdrożenie, budowę lub eksploatację systemu
elektronicznego poboru opłat elektronicznych, o którym mowa w art. 13i
ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
6)
finansowanie kosztów usług doradczych związanych z budową i przebudową
dróg krajowych, w tym autostrad.
2. Ze
środków Funduszu dokonuje się spłaty kredytów i pożyczek wraz z
odsetkami i innymi kosztami obsługi kredytów i pożyczek, pokrycia
kosztów emisji i wykupu obligacji, o których mowa w art. 39d ust. 1,
oraz spłaty zobowiązań wynikających z wykonania przez Skarb Państwa
obowiązków z tytułu gwarancji i poręczeń, o których mowa w art. 39d ust.
2, a także spłaty udzielonego przez Bank Gospodarstwa Krajowego
finansowania, o którym mowa w ust. 6, wraz z kosztami tego finansowania.
3. Ze
środków Funduszu dokonuje się wypłaty wynagrodzenia prowizyjnego
przysługującego Bankowi Gospodarstwa Krajowego oraz dokonuje zwrotu
nadpłaty, o której mowa w art. 37o ust. 2.
4.
Wpływy z opłat i kar, o których mowa w art. 39b ust. 1 pkt 11b,
przeznacza się na cele, o których mowa w ustawach, na podstawie których
pobierane są te opłaty i kary.
4a.
Środki, o których mowa w art. 39b ust. 1 pkt 11c, przeznacza się na
finansowanie inwestycji realizowanych w ramach programów wieloletnich
ustanawianych przez Radę Ministrów zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27
sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz inwestycji realizowanych z
udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy, a
także innych zadań wynikających z planu finansowego Funduszu oraz na
pokrycie wydatków, o których mowa w ust. 2.
5. Ze
środków Funduszu dokonuje się wypłaty wynagrodzenia operatora, o którym
mowa w art. 13hd ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
publicznych.
6. W
przypadku niedoboru środków na rachunku Funduszu niezbędnych do
terminowej obsługi zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, Bank
Gospodarstwa Krajowego, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw
transportu i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, może
finansować ich realizację ze środków własnych.
Art. 39g.
(uchylony).
Art. 39h.
(uchylony).
Art. 39i.
Warunki finansowania ze środków Funduszu w odniesieniu do:
1)
projektów przewidzianych do realizacji przez spółki - są określone w
umowach o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady;
2)
projektów przewidzianych do realizacji przez Generalnego Dyrektora Dróg
Krajowych i Autostrad - są określone w umowach zawieranych z wykonawcami
robót;
3)
przedsięwzięć drogowych powierzonych drogowej spółce specjalnego
przeznaczenia - są określone w umowie, o której mowa w art. 6 ust. 1
ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego
przeznaczenia.
Art. 39j. 1. Wypłaty
ze środków Funduszu wynikające z umowy o budowę i eksploatację albo
wyłącznie eksploatację autostrady mogą być gwarantowane i poręczane
przez Skarb Państwa.
2. Do
gwarancji i poręczeń, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów
ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych
przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, z wyjątkiem art. 2a ust.
1, art. 2b, art. 31, art. 44, art. 44a, art. 44b, art. 46 i art. 47.
3.
Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 1, są udzielane przez Radę
Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych
uzgodniony z ministrem właściwym do spraw transportu.
4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności
zmierzające do odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umów
poręczenia lub gwarancji, o których mowa w ust. 1, oraz dochodzi spłaty
tych kwot ze środków Funduszu, z zastrzeżeniem ust. 5.
5. Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu
udzielonego poręczenia lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów,
na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może
umorzyć wierzytelność w całości lub części.
Art. 39k.
1. Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg
Krajowych i Autostrad, dokonuje wypłat ze środków Funduszu odpowiednio
na rzecz spółek lub wykonawców robót w wysokości i terminach
wynikających z umów, o których mowa w art. 39i pkt 1 i 2, a na wniosek
ministra właściwego do spraw transportu dokonuje wypłat, o których mowa
w art. 39f ust. 1 pkt 4.
2. Bank
Gospodarstwa Krajowego, na wniosek drogowych spółek specjalnego
przeznaczenia, dokonuje wypłat ze środków Funduszu na rzecz wykonawców
przygotowania lub realizacji przedsięwzięć drogowych.
3. Bank
Gospodarstwa Krajowego, na wniosek odpowiednio Generalnego Dyrektora
Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowej spółki specjalnego
przeznaczenia, wypłaca ze środków Funduszu wynagrodzenie operatorowi, o
którym mowa w art. 13hd ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
publicznych.
Art. 39l.
Minister właściwy do spraw transportu zawiera z Bankiem Gospodarstwa
Krajowego porozumienie określające:
1)
szczegółowy sposób i terminy dokonywania wypłat ze środków Funduszu;
2)
sposób i terminy dokonywania przez Bank Gospodarstwa Krajowego lokat, o
których mowa w art. 39e ust. 1;
3)
sposób i termin zwrotu nadpłaty opłaty paliwowej, o której mowa w art.
37o ust. 2;
4)
sposób i tryb przekazywania przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i
Autostrad przychodów z opłat za przejazdy autostradami;
5)
sposób gromadzenia w ramach Funduszu środków, o których mowa w art. 39n
ust. 2 pkt 2, oraz wpływów, o których mowa w art. 39b ust. 1 pkt 11b;
6)
tryb przekazywania do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad
albo drogowej spółki specjalnego przeznaczenia środków finansowych na
realizację zadań;
7)
zasady udzielania finansowania, o którym mowa w art. 39f ust. 6.
Art. 39m. Nadzór
nad gospodarowaniem środkami Funduszu sprawuje Rada Nadzorcza Banku
Gospodarstwa Krajowego.
Art. 39n.
Bank Gospodarstwa Krajowego wyodrębnia w swoim planie finansowym plan
finansowy Funduszu.
2. Plan
finansowy Funduszu określa w szczególności:
1)
przeznaczenie środków Funduszu zgodnie z art. 39f ust. 1-3 i 5;
2)
przewidywaną sumę środków przeznaczonych do refundacji dla inwestycji
realizowanych w ramach programów operacyjnych ujętych w wykazie, o
którym mowa w art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia
2009 r. o finansach publicznych, przekazywanych z budżetu państwa;
3)
przewidywaną kwotę finansowania, o którym mowa w art. 39f ust. 6;
4)
maksymalną kwotę oraz termin obowiązywania poręczeń i gwarancji, o
których mowa w art. 39j.
3. Bank
Gospodarstwa Krajowego, nie później niż do dnia 15 października roku
poprzedzającego rok, w którym plan finansowy Funduszu ma obowiązywać,
przedstawia projekt tego planu do:
1)
uzgodnienia:
a)
ministrowi właściwemu do spraw transportu,
b)
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w zakresie
finansowym;
2)
zaopiniowania ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w
zakresie środków przeznaczonych na realizację inwestycji finansowanych z
programów operacyjnych ujętych w wykazie, o którym mowa w art. 122 ust.
1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
publicznych.
4. Uzgodnienie oraz opinia, o których mowa w ust. 3, następuje do dnia
31 października roku poprzedzającego rok, w którym plan finansowy
Funduszu ma obowiązywać.
5. Plan
finansowy Funduszu stanowi podstawę dokonywania wypłat ze środków
Funduszu oraz podstawę do zaciągnięcia kredytów i pożyczek oraz
przeprowadzenia emisji obligacji, o których mowa w art. 39d ust. 1.
6. Bank
Gospodarstwa Krajowego:
1)
sporządza dla Funduszu odrębny bilans oraz rachunek zysków i strat,
wchodzące w skład sprawozdania finansowego tego banku;
2)
składa ministrom, o których mowa w ust. 3, w terminie do końca miesiąca
następującego po każdym kwartale, informację o realizacji planu
finansowego Funduszu.
Art. 39o. 1. Bank
Gospodarstwa Krajowego pobiera wynagrodzenie prowizyjne z tytułu
prowadzenia Funduszu.
2. Rada
Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia, o
którym mowa w ust. 1, oraz sposób i terminy jego wypłaty, uwzględniając
koszty Banku Gospodarstwa Krajowego ponoszone w związku z prowadzeniem
Funduszu.
Rozdział 6a
Zasady i tryb emisji obligacji poręczanych i gwarantowanych przez Skarb
Państwa
Art. 39p. 1. Obligacje
emitowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego na rzecz Funduszu i
poręczane lub gwarantowane przez Skarb Państwa są papierami
wartościowymi na okaziciela, w których Bank Gospodarstwa Krajowego
stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela takiego papieru i zobowiązuje
się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia pieniężnego.
2. Dokonanie przez Bank Gospodarstwa Krajowego emisji obligacji, o
których mowa w ust. 1, wymaga uprzedniej akceptacji warunków emisji
ministra właściwego do spraw budżetu.
3. Obligacje są oprocentowane w postaci dyskonta lub odsetek.
4. Obligacje nie posiadają formy dokumentu.
5. Obligacje są dopuszczone do obrotu na giełdowym lub pozagiełdowym
rynku regulowanym, o ile emitent nie postanowi inaczej w warunkach
emisji.
6. Prawa
z obligacji powstają z chwilą dokonania zapisu w ewidencji i przysługują
osobie w niej wskazanej jako posiadacz tych obligacji.
7. Podmiotami uprawnionymi do prowadzenia ewidencji obligacji są:
1)
Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.;
2)
firma inwestycyjna;
3)
bank;
4)
zagraniczna instytucja rozliczeniowa, która prowadzi działalność w
zakresie rejestrowania papierów wartościowych, rozliczania lub
rozrachunku transakcji zawieranych w obrocie papierami wartościowymi.
8. Obligacje dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzone
do alternatywnego systemu obrotu są rejestrowane w depozycie papierów
wartościowych prowadzonym przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
S.A.
Art. 39q. 1. Bank
Gospodarstwa Krajowego określi przez wydanie listu emisyjnego warunki
emisji obligacji dotyczące treści świadczeń wynikających z obligacji i
sposób ich realizacji.
2. List
emisyjny zawiera w szczególności:
1)
datę emisji;
2)
powołanie podstawy prawnej emisji;
3)
wartość nominalną jednej obligacji;
4)
wielkość emisji;
5)
cenę emisyjną lub sposób jej ustalenia;
6)
stopę procentową lub sposób jej obliczania;
7)
terminy, sposoby i warunki sprzedaży;
8)
określenie sposobu i terminów wypłaty należności głównej oraz należności
ubocznych;
9)
datę, od której nalicza się oprocentowanie obligacji danej emisji;
10)
termin i warunki wykupu oraz zastrzeżenia w przedmiocie możliwości
wcześniejszego wykupu;
11)
informację o zabezpieczeniu obligacji poręczeniem lub gwarancją Skarbu
Państwa.
3. Bank
Gospodarstwa Krajowego podaje do publicznej wiadomości warunki danej
emisji poprzez ich opublikowanie na stronach internetowych Banku
Gospodarstwa Krajowego lub w innych środkach masowego przekazu o zasięgu
ogólnopolskim, w szczególności w elektronicznych systemach
informacyjnych.
4. Podanie do publicznej wiadomości listu emisyjnego, w sposób określony
w ust. 3, jest warunkiem dojścia emisji do skutku.
5. Emisja następuje z dniem rozliczenia zaoferowanych do nabycia
obligacji oraz w kwocie równej wartości nominalnej zbytych obligacji.
Art. 39r. Sprzedaż
obligacji może być dokonywana poprzez:
1)
publiczne proponowanie nabycia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z
dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania
instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o
spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539, z późn. zm.);
2)
publiczne proponowanie nabycia w sposób wskazany w art. 3 ust. 1 ustawy,
o której mowa w pkt 1, obligacji, do których nie stosuje się przepisów
tej ustawy;
3)
przetargi organizowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego albo inny
podmiot na podstawie umowy zawartej przez Bank Gospodarstwa Krajowego z
tym podmiotem;
4)
proponowanie nabycia obligacji w inny sposób niż określony w pkt 1-3.
Art. 39s. 1. W
przetargach, o których mowa w art. 39r pkt 3, mogą brać udział wyłącznie
banki, instytucje kredytowe lub instytucje finansowe, w rozumieniu
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr
72, poz. 665, z późn. zm.), a także ich oddziały, z którymi minister
właściwy do spraw budżetu zawarł umowę przyznającą im prawo do składania
ofert na przetargach obligacji skarbowych.
2. Uczestnicy przetargu nabywają obligacje we własnym imieniu i na
własny rachunek.
Art. 39t. 1. Z
chwilą wykupu obligacje podlegają umorzeniu.
2. Bank
Gospodarstwa Krajowego może nabywać własne obligacje jedynie w celu ich
umorzenia.
Art. 39u. Jeżeli
dzień, w którym na podstawie listu emisyjnego powstaje obowiązek
wykonania czynności, przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub
sobotę, termin wykonania tej czynności upływa w pierwszym dniu roboczym
po tym dniu.
Art. 39w. Do
obligacji, o których mowa w art. 39p, nie stosuje się:
1)
art. 163 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm.);
2)
art. 94 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach
wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu
oraz o spółkach publicznych;
3)
ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o obligacjach (Dz. U. z 2001 r. Nr 120,
poz. 1300, z późn. zm.), z wyjątkiem art. 29-37 i art. 43, które stosuje
się w przypadku, gdy obligacje nie zostaną zarejestrowane w Krajowym
Depozycie Papierów Wartościowych S.A.;
4)
art. 17 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach
udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, o ile
rejestracja obligacji jest dokonywana w Krajowym Depozycie Papierów
Wartościowych S.A.
Rozdział 7
Postępowanie przetargowe
Art. 40. Budowa
i eksploatacja autostrady albo wyłącznie eksploatacja autostrady wymaga
zawarcia umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację
autostrady.
Art. 41. Wybór
spółki następuje w drodze przeprowadzonego przez Generalną Dyrekcję Dróg
Krajowych i Autostrad trójstopniowego postępowania przetargowego:
1)
kwalifikacji wstępnej;
2)
przetargu ograniczonego do zakwalifikowanych do złożenia ofert, zwanego
dalej "przetargiem";
3)
negocjacji umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację
autostrady.
Art. 42. 1. Generalny
Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zaprasza do udziału w kwalifikacji
wstępnej przez umieszczenie ogłoszenia w prasie o zasięgu krajowym oraz
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać w szczególności:
1)
oznaczenie autostrady;
1a)
przedmiot działalności objęty umową o budowę i eksploatację albo
wyłącznie eksploatację autostrady;
2)
określenie miejsca i terminu otrzymania specyfikacji warunków
kwalifikacji wstępnej oraz wysokość opłat za specyfikację;
3)
informację o miejscu i terminie:
a)
składania dokumentacji do kwalifikacji wstępnej,
b)
ogłoszenia wyników;
4)
informację o sposobie ogłoszenia wyników kwalifikacji wstępnej.
3. Specyfikacja warunków kwalifikacji wstępnej składa się w
szczególności z:
1)
podstawowych informacji technicznych dotyczących autostrady;
2)
informacji o podstawowych wymaganiach procedury kwalifikacji wstępnej;
3)
informacji o zakresie i formach dofinansowania budowy autostrady ze
środków Funduszu.
4. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad określa wysokość i tryb
uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 2 pkt 2.
Art. 42a. (uchylony).
Art. 43. 1. W
postępowaniu przetargowym mogą uczestniczyć, z zastrzeżeniem ust. 3,
spółki akcyjne lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w
Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwach członkowskich Unii
Europejskiej, których przedmiotem działalności jest, zgodnie ze statutem
lub umową spółki, wyłącznie budowa lub eksploatacja dróg, o kapitale
zakładowym nie mniejszym niż równowartość:
1) 5
mln euro w przypadku postępowania przetargowego na budowę i eksploatację
autostrady;
2) 2
mln euro w przypadku postępowania przetargowego wyłącznie na
eksploatację autostrady.
2. Wyrażone w euro wartości, o których mowa w ust. 1, przelicza się na
złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski
na dzień ukazania się ogłoszenia, o którym mowa w art. 42 ust. 1, w
prasie o zasięgu ogólnokrajowym.
3. Na
etapie kwalifikacji wstępnej dokumentację mogą składać uczestnicy,
którzy nie spełniają warunków określonych w ust. 1. Uczestnicy, którzy
złożyli dokumentację do kwalifikacji wstępnej, mogą brać udział w
dalszych etapach postępowania przetargowego pod warunkiem, że przed
złożeniem ofert spełnią wymogi, o których mowa w ust. 1.
Art. 44. 1. W
czasie przygotowywania dokumentacji do kwalifikacji wstępnej uczestnik
może zwrócić się do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o
wyjaśnienie elementów specyfikacji warunków tej kwalifikacji.
2. Treść
udzielonej odpowiedzi Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
przesyła jednocześnie wszystkim uczestnikom kwalifikacji wstępnej.
Art. 45. Członków
komisji przetargowej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw
transportu.
Art. 46. 1. Uczestnicy
kwalifikacji wstępnej mogą być zobowiązani do udzielenia dodatkowych
wyjaśnień komisji przetargowej.
2. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może przedłużyć termin
składania dokumentacji do kwalifikacji wstępnej w sposób określony w
art. 42 ust. 1.
Art. 47. 1. Oceny
dokumentacji do kwalifikacji wstępnej dokonuje komisja przetargowa
zgodnie z kryteriami określonymi przez ministra właściwego do spraw
transportu w przepisach, o których mowa w art. 53.
2. Ocena
dokumentacji złożonej do kwalifikacji wstępnej jest podstawą wyboru
uczestników przetargu, zwanych dalej "oferentami".
3. Komisja przetargowa dokonuje wyboru oferentów.
4. Z
czynności otwarcia i oceny dokumentacji do kwalifikacji wstępnej, wyboru
oferentów i ogłoszenia wyników wyboru sporządza się protokół.
5. Protokół, o którym mowa w ust. 4, udostępnia się uczestnikom
kwalifikacji wstępnej na ich żądanie.
Art. 47a. Jeżeli
komisja przetargowa dokonała wyboru mniej niż dwóch oferentów, Generalny
Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad uznaje kwalifikację wstępną za
bezskuteczną oraz zawiadamia o tym ministra właściwego do spraw
transportu oraz uczestników kwalifikacji wstępnej.
Art. 48. 1. Oferenci
otrzymują pisemne zaproszenie do przetargu, z podaniem w szczególności
terminu i miejsca składania ofert.
2. Oferenci otrzymują informację o warunkach przetargu po wpłaceniu na
rachunek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad opłaty za
informację oraz po złożeniu pisemnego oświadczenia o nieudostępnianiu
osobom trzecim informacji uzyskanych w trakcie przetargu.
3. Informacja o warunkach przetargu zawiera w szczególności:
1)
podstawową dokumentację techniczną, pozwalającą na sformułowanie oferty;
2)
wymagania co do treści i zakresu oferty;
3)
informacje o przewidywanych istotnych warunkach umowy o budowę i
eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady;
4)
informacje o terminie i formie wniesienia wadium oraz o jego wysokości,
zatwierdzonej na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i
Autostrad przez ministra właściwego do spraw transportu.
4. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad określa wysokość i tryb
uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 2.
Art. 49. Komisja
przetargowa ocenia w szczególności:
1)
stan ekonomiczno-finansowy, w tym wiarygodność finansową oferenta;
2)
przygotowanie organizacyjne i techniczne oferenta lub wskazanych przez
niego wykonawców do należytego wykonania autostrady;
3)
plan finansowania oraz program budowy i eksploatacji autostrady;
4)
stopień zdolności oferenta do finansowania budowy bez gwarancji i
poręczeń, o których mowa w art. 38 ust. 3;
5)
(uchylony).
Art. 50. Do
przetargu i ofert stosuje się odpowiednio przepisy art. 44-47.
Art. 50a. Komisja
przetargowa przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu i
Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad protokół z
postępowania przetargowego, o którym mowa w art. 41 pkt 1 i 2, oraz
zawiadamia uczestników tych etapów postępowania o jego wynikach.
Art. 50b. 1. Z
zastrzeżeniem ust. 2, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
przeprowadza negocjacje ze spółką, której oferta została w wyniku
przetargu uznana przez komisję przetargową za najkorzystniejszą.
2. Negocjacje, o których mowa w ust. 1, mogą być prowadzone jednocześnie
z więcej niż jedną spółką, w zakresie treści złożonych ofert, o ile ich
oferty zostały uznane przez komisję przetargową za równorzędne.
3. W
przypadku, o którym mowa w ust. 2, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i
Autostrad jest obowiązany do opracowania projektu wytycznych prowadzenia
negocjacji, z uwzględnieniem w szczególności wymagań dotyczących stopnia
zdolności oferenta do finansowania budowy i eksploatacji autostrady przy
ograniczonym korzystaniu ze środków publicznych oraz terminu realizacji
procesu inwestycyjnego.
4. Projekt wytycznych, o których mowa w ust. 3, podlega zatwierdzeniu
przez ministra właściwego do spraw transportu.
Art. 50c. Jeżeli
negocjacje nie zostaną zakończone uzgodnieniem treści umowy o budowę i
eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady w terminie 9
miesięcy od dnia ich rozpoczęcia, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i
Autostrad może, za zgodą ministra właściwego do spraw transportu, uznać
postępowanie przetargowe za bezskuteczne lub przeprowadzić negocjacje ze
spółką, której oferta była druga w kolejności po ofercie
najkorzystniejszej.
Art. 51. 1. Wycofanie
oferty w czasie przetargu lub negocjacji umowy o budowę i eksploatację
albo wyłącznie eksploatację autostrady powoduje utratę wadium.
2. Wadium wniesione przez oferenta, którego oferta nie została przyjęta,
podlega zwrotowi w terminie 14 dni po dokonaniu wyboru ofert przez
komisję przetargową.
3. Wadium wniesione przez oferenta, którego oferta została uznana za
najkorzystniejszą, podlega zwrotowi w terminie 14 dni po zawarciu umowy
o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady. Wadium
nie podlega zwrotowi w razie odstąpienia oferenta od zawarcia umowy o
budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady bez ważnych
przyczyn.
Art. 52. (uchylony).
Art. 52a. 1. Generalny
Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przedstawia ministrowi właściwemu do
spraw transportu protokół z negocjacji umowy o budowę i eksploatację
albo wyłącznie eksploatację autostrady oraz zawiadamia spółki
uczestniczące w negocjacjach o ich wyniku.
2. W
przypadku gdy negocjacje zostaną zakończone uzgodnieniem treści umowy o
budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady, Generalny
Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przedstawia ministrowi właściwemu do
spraw transportu projekt umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie
eksploatację autostrady, wraz z protokołem, o którym mowa w ust. 1.
Art. 53. Minister
właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki postępowania przetargowego oraz tryb pracy komisji
przetargowej, uwzględniając w szczególności zakres przedmiotowy
specyfikacji warunków kwalifikacji wstępnej, informacji o warunkach
przetargu oraz ofert składanych przez uczestników przetargu, a także
kryteria oceny poszczególnych etapów postępowania przetargowego.
Art. 53a. 1. Uczestnikom
postępowania przetargowego, o którym mowa w art. 41 pkt 1 i 2, których
interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez komisję
przetargową przepisów ustawy, przysługuje prawo złożenia do Generalnego
Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad pisemnego odwołania.
2. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia
zawiadomienia, o którym mowa w art. 50a.
3. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad odrzuca odwołanie
wniesione po terminie lub wniesione przez podmiot nieuprawniony.
4. Rozpatrzenie odwołania następuje w drodze decyzji Generalnego
Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.
5. Rozpatrzenie odwołania powinno nastąpić nie później niż w terminie 30
dni od dnia otrzymania odwołania.
6. W
postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia odwołania stosuje się
odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że
wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wnosi się w terminie 14 dni od dnia
doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 4, a Generalny Dyrektor Dróg
Krajowych i Autostrad rozpatruje ten wniosek w terminie 14 dni od dnia
otrzymania wniosku.
Art. 53b. 1. Od
decyzji wydanej przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad
przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
2. Sąd
rozpoznaje skargę niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni
od dnia wpływu skargi do sądu.
Rozdział 8
(uchylony)
Rozdział 9
Umowa
o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady
Art. 61. 1. Minister
właściwy do spraw transportu zawiera ze spółką umowę o budowę i
eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.
2. Minister właściwy do spraw transportu uzgadnia z ministrem właściwym
do spraw finansów publicznych postanowienia umowy, o której mowa w ust.
1, w zakresie dotyczącym zobowiązań finansowych Skarbu Państwa.
Art. 62. Umowa
o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady powinna
określać podstawowe obowiązki spółki polegające w szczególności na:
1)
zgromadzeniu środków finansowych na budowę i podjęcie eksploatacji
autostrady;
2)
przygotowaniu dokumentacji technicznej wymaganej do podjęcia budowy
autostrady, uzyskaniu pozwolenia na budowę i uzgodnień wymaganych
odrębnymi przepisami;
3)
terminowej realizacji procesu inwestycyjnego;
4)
utrzymaniu autostrady, w zakresie określonym w art. 63b, według
standardów określonych w przepisach prawa i umowie o budowę i
eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady;
5)
umożliwieniu Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad
dokonania, w dowolnym czasie, kontroli budowy i eksploatacji autostrady
oraz dostarczania w tym zakresie danych i dokumentów.
Art. 63. Umowa
o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady powinna
określać w szczególności:
1)
termin rozpoczęcia i zakończenia budowy;
2)
okres eksploatacji autostrady i stawki opłat w chwili rozpoczęcia
eksploatacji;
3)
wysokość i formy dofinansowania budowy autostrady ze środków Funduszu;
4)
warunki i zakres podziału zysku pomiędzy spółkę a Fundusz;
5)
termin przekazania dokumentacji dotyczącej lokalizacji autostrady;
6)
sposób, terminy i zasady odpłatności z tytułu udostępnienia spółce przez
Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad gruntów pod budowę
autostrady oraz warunki zagospodarowania znajdujących się na nich
budynków, budowli, urządzeń, drzewostanu i upraw;
7)
warunki i zakres zabezpieczenia obiektów archeologicznych odkrytych w
trakcie budowy;
8)
prawa spółki do korzystania z gruntu i wzniesionych przez nią budynków,
budowli i innych urządzeń;
9)
zobowiązania spółki do:
a)
budowy i eksploatacji autostrady zgodnie z obowiązującymi przepisami,
b)
zachowania nieprzerwanej dostępności do autostrady i jej przejezdności,
c)
zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników,
d)
ustalania, w uzgodnieniu z Ministrem Obrony Narodowej, limitu zwolnień
pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz sił zbrojnych
państw sojuszniczych od opłat za przejazdy autostradami,
e)
zapewnienia Policji pomieszczeń w zakresie przewidzianym w przepisach
techniczno-budowlanych dotyczących autostrad płatnych, umożliwiających
skuteczne realizowanie przez nią zadań w zakresie czuwania nad
bezpieczeństwem i porządkiem w ruchu drogowym oraz jego kontrolowania na
obszarze autostrad płatnych;
10)
zasady współpracy spółki z administracją drogową, Policją, pogotowiem
ratunkowym oraz jednostkami systemu ratowniczo-gaśniczego;
11)
warunki dopuszczenia autostrady do eksploatacji;
12)
zakres uprawnień spółki jako zarządcy autostrady;
13)
zasady zagospodarowania miejsc obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek,
uwzględniające konkurencję;
14)
termin i sposób przekazania Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i
Autostrad autostrady i dotyczącej jej dokumentacji po zakończeniu okresu
eksploatacji;
15)
zasady odpowiedzialności stron;
16)
sposób rozstrzygania sporów wynikłych na tle realizacji umowy o budowę i
eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady;
17)
warunki rozwiązania umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie
eksploatację autostrady;
18)
zasady wzajemnych rozliczeń w razie rozwiązania umowy o budowę i
eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.
Art. 63a. Rada
Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, określi,
w drodze rozporządzenia, ogólne kierunki współpracy spółki z
administracją drogową, Policją, pogotowiem ratunkowym oraz jednostkami
systemu ratowniczo-gaśniczego, z uwzględnieniem realizacji ich zadań
ustawowych, przy zachowaniu nieprzerwanego dostępu do autostrady i jej
przejezdności.
Art. 63b. 1. Spółka
jest obowiązana do utrzymania, przebudowy, remontu i ochrony autostrady
wraz z nawierzchnią drogową i obiektami mostowymi w jej pasie drogowym
oraz urządzeniami bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi z
funkcjonowaniem tej autostrady, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Utrzymanie wchodzących w skład pasa drogowego autostrady przejazdów z
przecinającymi ją drogami i innymi liniami komunikacyjnymi w części
drogowej i mostowej obejmującej skarpy nasypów i wykopów, urządzenia
odwadniające, nawierzchnie, torowiska, chodniki, pobocza, poręcze oraz
urządzenia organizacji i bezpieczeństwa ruchu należy do zarządców
właściwych dla tych dróg lub linii komunikacyjnych, w których ciągu są
one zlokalizowane.
Art. 63c. 1. W
przypadku zawarcia umowy wyłącznie o eksploatację autostrady, przepisy
niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Umowa
zawarta wyłącznie o eksploatację autostrady powinna określać warunki
przejęcia autostrady od jej dotychczasowego zarządcy.
Art. 63d. 1. Generalny
Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest uprawniony do kontroli budowy i
eksploatacji autostrady w zakresie przestrzegania warunków umowy o
budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację autostrady.
2. Osoby
upoważnione przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do
dokonywania kontroli są uprawnione w szczególności do:
1)
wstępu na teren nieruchomości, na której jest prowadzona budowa lub
eksploatacja autostrady;
2)
żądania pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych
informacji oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem
kontroli.
3. Na
wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad minister
właściwy do spraw transportu może wezwać spółkę do usunięcia, w
wyznaczonym terminie, stwierdzonych nieprawidłowości.
4. W
przypadku gdy spółka nie usunęła nieprawidłowości w terminie, o którym
mowa w ust. 3, umowa o budowę i eksploatację autostrady albo wyłącznie
eksploatację autostrady może być wypowiedziana.
Art. 63e. Minister
właściwy do spraw transportu może, na wniosek spółki, z którą została
zawarta umowa o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację
autostrady, dokonać przeniesienia całości lub części praw i obowiązków
wynikających z tej umowy na inną spółkę kapitałową, z zachowaniem
poniższych warunków:
1)
kapitał zakładowy tej spółki kapitałowej jest objęty w 100 % przez
spółkę wnioskującą lub struktura akcjonariuszy lub udziałowców w spółce
kapitałowej jest taka sama jak w spółce wnioskującej;
2)
spółka kapitałowa spełnia warunki, o których mowa w art. 43 ust. 1;
3)
spółka kapitałowa wstępuje w prawa i obowiązki spółki wnioskującej
wynikające z umowy o budowę i eksploatację albo wyłącznie eksploatację
autostrady.
Rozdział 10
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 64. W
ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. z
1989 r. Nr 58, poz. 349 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198) wprowadza się
następujące zmiany: (zmiany pominięto).
Art. 65. 1. W
ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 14,
poz. 60, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r.
Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i z 1993 r. Nr 47, poz. 212)
wprowadza się następujące zmiany: (zmiany pominięto).
2. Na
okres roku od dnia wejścia w życie ustawy utrzymuje się w mocy przepisy
wydane na podstawie art. 16d pkt 2 ustawy, o której mowa w ust. 1.
Art. 66. W
ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr
41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr
31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr
106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz.
212 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 27, poz. 96) w art. 11 w ust. 1
skreśla się pkt 7a.
Art. 67. W
ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. Nr 101, poz. 444, z
1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 54, poz. 254 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 3)
dodaje się art. 38a w brzmieniu:
"Art. 38a. Przekazanie lasów, gruntów i innych nieruchomości Skarbu
Państwa, zarządzanych przez Lasy Państwowe, Agencji Budowy i
Eksploatacji Autostrad na pasy drogowe autostrad następuje nieodpłatnie
na podstawie umowy między Dyrektorem Generalnym a Prezesem Agencji."
Art. 68. W
ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami
rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 107,
poz. 464, z 1993 r. Nr 5, poz. 23 i Nr 6, poz. 29 oraz z 1994 r. Nr 1,
poz. 3, Nr 90, poz. 419 i Nr 105, poz. 509) w art. 24 dodaje się ust. 7
w brzmieniu:
"7.
Agencja, w drodze umowy, przekaże nieodpłatnie Agencji Budowy i
Eksploatacji Autostrad grunty wchodzące w skład Zasobu na pasy drogowe
autostrad."
Art. 69. W
ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
(Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr
1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90,
poz. 419, Nr 113, poz. 547 i Nr 123, poz. 602) w art. 6 w ust. 1 dodaje
się pkt 8 w brzmieniu:
"8)
Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad."
Art. 70. W
okresie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 1996 r. Minister Transportu
i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów zapewni
Agencji, w ramach budżetu Ministerstwa, środki finansowe na podjęcie
działalności.
Art. 71. Ustawa
wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
_________
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.
z 2001 r. Nr 129, poz. 1447 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 25, poz.
253, Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 126, poz. 1070, Nr 130, poz.
1112, Nr 153, poz. 1271, Nr 200, poz. 1682 i Nr 240, poz. 2058, z 2003
r. Nr 1, poz. 15, Nr 80, poz. 717, 720 i 721, Nr 96, poz. 874, Nr 162,
poz. 1568, Nr 203, poz. 1966 i Nr 217, poz. 2124 oraz z 2004 r. Nr 6,
poz. 39, Nr 19, poz. 177, Nr 91, poz. 870, Nr 92, poz. 880, Nr 141, poz.
1492 i Nr 240, poz. 2408.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160,
poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92,
poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz.
1268 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr
42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130, poz. 1452,
z 2002 r. Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169,
poz. 1387, z 2003 r. Nr 130, poz. 1188, Nr 137, poz. 1302, Nr 170, poz.
1660 i Nr 228, poz. 2255 i 2256 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 64,
poz. 593, Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 868, Nr 93, poz. 894, Nr 116,
poz. 1205, Nr 122, poz. 1288, Nr 123, poz. 1291, Nr 146, poz. 1546, Nr
162, poz. 1692 i Nr 173, poz. 1808.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.
z 2002 r. Nr 240, poz. 2055, z 2003 r. Nr 60, poz. 535 i Nr 90, poz.
844 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 39, Nr 116, poz. 1207, Nr 123, poz. 1291 i
Nr 238, poz. 2390.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 156,
poz. 775, z 1997 r. Nr 106, poz. 673, Nr 115, poz. 741 i Nr 141, poz.
943, z 1998 r. Nr 155, poz. 1014, z 2000 r. Nr 48, poz. 550, z 2001 r.
Nr 4, poz. 26, z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2004
r. Nr 99, poz. 1001 i Nr 123, poz. 1291.
ZAŁĄCZNIK
(uchylony).